The European Union Explained* - YouTube

Πού βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση; Προφανώς κάπου εδώ, αλλά όπως η Ευρωπαϊκή ήπειρος

καθ' αυτή έχει ασαφή σύνορα, έτσι και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάποια ασαφή όρια

και αυτή.

Καταρχήν, τα επίσημα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι, σε φθίνουσα σειρά πληθυσμού:

* Η Γερμανία * Η Γαλλία

* Το Ηνωμένο Βασίλειο * Η Ιταλία

* Η Ισπανία * Η Πολωνία

* Η Ρουμανία * Το Βασίλειο της Ολλανδίας

* Η Ελλάδα * Το Βέλγιο

* Η Πορτογαλία * Η Δημοκρατία της Τσεχίας

* Η Ουγγαρία * Η Σουηδία

* Η Αυστρία * Η Βουλγαρία

* Η Δανία * Η Σλοβακία

* Η Φινλανδία * Η Ιρλανδία

* Η Κροατία * Η Λιθουανία

* Η Λεττονία * Η Σλοβενία

* Η Εσθονία * Η Κύπρος

* Το Λουξεμβούργο * Η Μάλτα

Τα όρια της ΕΕ πιθανόν θα συνεχίσουν να εξαπλώνονται αφού υπάρχουν κι άλλες χώρες

σε διάφορα στάδια ένταξης.

Πως ακριβώς η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουγεί είναι εξωφρενικά πολύπλοκο και μια ιστορία για αργότερα,

αλλά για αυτό το βίντεο χρειάζεται να ξέρετε τρία πράγματα:

1. Οι χώρες πληρώνουν συνδρομές ένταξης

2. Ψηφίζουν νόμους που όλες ακολουθούν, και

3. Πολίτες των κρατών-μελών είναι αυτόματα και πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το τελευταίο σημαίνει ότι άν είσαι πολίτης οποιασδήποτε από αυτές τις χώρες, είσαι ελεύθερος να μείνεις,

να δουλέψεις ή να συνταξιοδοτηθείς σε όποια άλλη θες. Κάτι που είναι ωραίο αν νομίζεις ότι η χώρα σου

είναι υπερβολικά μεγάλη ή μικρή ή ζεστή ή ψυχρή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σου προσφέρει επιλογές.

Παρεπιπτόντως, προσέξατε ότι όλες οι προτάσεις περιέχουν αστερίσκους με αυτή την

ασαφή υποσημείωση; Λοιπόν, συνηθίστε το: Η Ευρώπη αγαπά αστερίσκους που προσθέτους εξαιρέσεις

σε περίπλοκες συμφωνίες.

Αυτές οι τρείς, για παράδειγμα, μας οδηγούν στο πρώτο μέρος της ασάφειας των συνόρων με τη Νορβηγία,

την Ισλανδία και το μικροσκοπικό Λιχτενστάιν. Καμία από αυτές δεν είναι μέλη της ΕΕ, αλλά αν είσαι

πολίτης της ΕΕ μπορείς να μείνεις σε αυτές τις χώρες, και Νορβηγοί, Φινλανδοί και πολίτες του Λιχτενστάιν

μπορούν να μείνουν στην δικιά σου.

Γιατί; Σε αντάλλαγμα για την ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, πρέπει να πληρώνουν συνδρομή μέλους

στην Ευρωπαϊκή Ένωση -- παρόλο που δεν είναι μέλη της και έτσι δεν έχουν λόγο

στους νόμους που πρέπει να ακολουθούνε.

Αυτή η συμφωνία είναι ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος και θα φαινόταν σαν απαίσια συμφωνία,

αν δεν υπήρχε ο αστερίσκος που έδινε στις χώρες του ΕΟΧ, και όχι της ΕΕ, ελευθερία σε κάποια μέρη των νόμων,

κυρίως στην γεωργία και την αλιεία -- κάτι που μια χώρα σαν την Ισλανδία θα την ενδιέφερε πολύ

να διαχειρίζεται μόνη της.

Μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, η ήπειρος φαίνεται σχεδόν καλυμμένη,

με σημαντική εξαίρεση την Ελβετία, που παραμένει ουδέτερη και ισχυρώς ανεξάρτητη,

αν εξαιρέσουμε την συμμετοχή της στην Συμφωνία του Σένγκεν.

Αν είσαι από μια χώρα που διατηρεί τα σύνορά της καθαρά και/ή καλώς φυλαγμένα,

ή Ζώνη Σένγκεν είναι λίγο εξωτική, αφού είναι μια συμφωνία μεταξύ κρατών να διατηρούν

μια αδιάφορη αντιμετώπιση στο θέμα των συνόρων τους.

Στη Ζώνη Σένγκεν, τα διεθνή σύνορα είναι σαν αυτό: καθόλου συνοριοφύλακες ή

έλεγχος διαβατηρίων. Μπορείς να περπατήσεις από την Λισαβώνα στο Τάλιν χωρίς οποιαδήποτε ταυτοποίηση

ή ανάγκη να απαντήσεις την ερώτηση "για δουλειά ή διακοπές;"

Για την Ελβετία, που είναι μέλος της Ζώνης Σένγκεν αλλά όχι της ΕΕ, αυτό σημαίνει ότι

μη-Ελβετοί μπορούν να μπαίνουν όποτε θέλουν, αλλά δεν μπορούν να μείνουν.

Αυτή η αδιάφορη προσέγγιση για τα σύνορα δεν την συμμερίζονται όλοι στην ΕΕ: κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο

και η Ιρλανδία, που θεωρούν ότι τα νησιά λειτουργούν διαφορετικά. Έτσι για να μπεις σ' αυτά τα νησιά

χρειάζεται διαβατήριο και έναν καλό λόγο.

Η άρνηση της Βρεττανίας να συμπορεύεται πλήρως με την ΕΕ μας οδηγεί στο επόμενο θέμα: χρήμα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τοι δικό της νόμισμα, το Ευρώ που χρησιμοποιείται από την πλειονότητα, αλλά όχι όλες

τις χώρες-μέλη της ΕΕ. Αυτή η νομισματική ένωση καλείται Ευρωζώνη και για να συμμετέχει

μια χώρα πρέπει αυτή πρώτα να πετύχει ορισμένους οικονομικούς στόχους -- και ψέματα για την εκπλήρωση αυτών των στόχων

είναι κάτι που δεν θα έλεγε κανένας.

Οι περισσότερες από τις μη-χώρες-μέλη της Ευρωζώνης όταν πετύχουν αυτούς τους στόχους, θα εγκαταλείψουν το τοπικό τους νόμισμα

για το Ευρώ, αλλά τρείς από αυτές, η Δανία, η Σουηδία, και φυσικά το Ηνωμένο Βασίλειο,

έχουν αστερίσκους στα άρθρα της συμφωνίας, δίνοντάς τους μόνιμη απαλλαγή.

Και περιέργως, τέσσερα μικρά Ευρωπαϊκά κράτη, η Ανδόρρα ο Άγιος Μαρίνος, το Μονακό και η Πόλη του Βατικανού

έχουν αστερίσκο δίνοντάς τους το αντίθετο: το δικαίωμα να εκδίδουν και να χρησιμοποιούν Ευρώ στις συναλλαγές τους,

παρόλο που δεν είναι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έτσι, αυτή είναι η κυρίως εικόνα: η Ευρωπαϊκή Ένωση που φτιάχνει όλους τους κανόνες, η Ευρωζώνη μέσα στην ΕΕ

με ένα κοινό νόμισμα, ο Ευρωπαϊκός Οικοομικός Χώρος έξω από την ΕΕ όπου άνθρωποι μετακινούνται ελεύθερα,

και η Ζώνη Σένγκεν, για χώρες που νομίζουν ότι τα σύνορα δεν είναι απαραίτητα.

Όπως βλέπετε, υπάρχουν περίεργες επικαλύψεις στα όρια, αλλά δεν τελειώσαμε καθόλου με

τις επιπλοκές, εξαιτίας των αποικιών.

Η Πορτογαλία και η Ισπανία έχουν νησιά από τις αποικιοκρατικές μέρες τους που ποτέ δεν τα έχουν αποχωριστεί:

αυτά είναι η Μαδέιρα και τα Κανάρια νησιά ανοικτά της Αφρικής, και οι Αζόρες

στα βάθη του Ατλαντικού. Επειδή αυτά τα νησιά είναι Ισπανικά και Πορτογαλικά, είναι μέλη

της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προσθέτοντας κάποια νησιά στα σύνορα της ΕΕ δεν είναι κάτι σημαντικό μέχρι να εξετάσεις την Γαλλία:

την βασίλισσα του μη-αποχωρισμού. Ακόμα διατηρεί ένα μάτσο νησιά στην Καραϊβική, το Ρεϋνιόν

ανοικτά της Μαγαδασκάρης και την Γαλλική Γουιάνα στην Νότια Αμερική. Όσον αφορά την Γαλλία,

αυτές είναι μέρος της, κάτι το οποίο εξαπλώνει την απ' άκρο σε άκρο απόσταση της Ευρωπαϊκής

Ένωσης στο ένα τρίτο της περιμέτρου της Γης.

Συλλογικά, αυτά τα μέρη της Γαλλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας ονομάζονται Άκρως Απόκεντρες Περιοχές (ΑΑΠ)

-- και είναι το αποτέλεσμα της απλής απάντησης της αυτοκρατορίας: απλώς κράτα τα.

Από την άλλη, υπάρχει το Ηνωμένο Βασίλειο, ειδικό στο να διατηρεί περίπλοκες σχέσεις

με τις προηγούμενες αποικίες του -- και δεν είναι μόνο του σε αυτήν την

αποικιοκρατική ήπειρο.

Η Ολλανδία, η Δανία και η Γαλλία (ξανά) έχουν αυτό που η Ευρωπαϊκή Ένωση ονομάζει Υπερπόντια Εδαφη:

δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ένα άπατο πηγάδι αστερίσκων

εξαιτίας των πολύπλοκων σχέσεών τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση και

των μητρικών χωρών, κάτι που κάνει δύσκολο να αναφερθεί κάτι για αυτά σαν ομάδα

αλλά...

γενικά, οι νόμοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εφαρμόζονται σε αυτά τα μέρη, παρόλο που γενικά οι άνθρωποι

που μένουν εκεί είναι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή γενικά έχουν την ιθαγένεια

της μητρικής χώρας, έτσι γενικά μπορούν να ζήσουν οπουδήποτε στην ΕΕ,

αλλά γενικά πολίτες άλλων κρατών-μελών της ΕΕ δεν μπορούν να μετακινηθούν ελεύθερα σε αυτές τις εκτάσεις.

Κάτι που κάνει αυτά τα μέρη μια περίεργη, ημιπερατή μεμβράνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς επίσης και

το τελευταίο θέμα για το οποίο θα μιλήσουμε με λεπτομέρειες, παρόλο που υπάρχουν ακόμα

πολλοί αστερίσκοι που μπορείτε να συναντήσετε, όπως: τη Νήσο του Μαν ή εκείνες τις Ισπανικές

πόλεις στην Βόρεια Αφρική ή το Γιβραλτάρ, το οποίο κάποιες φορές φέρεται ως μέρος της Νοτιοδυτικής Αγγλίας

ή εκείνο το μέρος στην Ελλάδα όποι είναι εντελώς νόμιμο να απαγορεύονται οι γυναίκες, ή η Σαμπα & Σια τα οποία

είναι μέρος της Ολλανδίας και θα έπρεπε να είναι μέλη της ΕΕ, αλλά δεν έιναι, ή τα Νησιά Φερόες,

όπου αν μείνουν Δανοί πολίτες χάνουν την ιθαγένεια της ΕΕ,

και πάει λέγοντας.

Οι αστερίσκοι σχεδόν ποτέ δεν τελειώνουν, αλλά αυτό το βίντεο πρέπει.