How ads follow you around the internet - YouTube

Esta páxina web de vaqueiros acaba de gardar unha cookie no meu navegador.

Iso é todo-- un fío de letras e números que forman unha identidade única para axudar á web a me lembrar.

As páxinas que visitas tamén fan isto -- iso é o que todos eses pop-ups che contan.

En verdade, as cookies fan o noso mundo online posíbel.

Mais tamén lle permiten aos vaqueiros perseguirme pola internet.

Iso pasa porque as cookies permiten ás compañias unírense

para gardar e lembrar todo o que facemos online.

E convertéronse no centro dunha guerra polos nosos datos.

LOU: Son Lou Montulli. E no verán de 1994, eu inventei as cookies.

En 1994, Lou era un mozo de 23 anos que traballaba en Netscape, onde estaban a construír o que se convertería

no motor de pesquisa dominante da década.

LOU: O grande problema que estaba a tentar solucionar era achegar memoria á web.

Cada vez que ollas unha páxina diferente, iso é, para o servidor web, unha visita completamente diferente.

Imaxina que cada vez que engades algo ao teu carro e clicas noutro sitio... desaparece.

Ou que cada vez que abras unha páxina nova en Facebook... tiveses que iniciar sesión de novo.

CLEO: Sería xustificábel dicir que a experiencia na web antes das cookies era un pouco

como falarlle a Dory de Buscando Nemo?

LOU: Sería.

Esa analoxía de Dorie vai bastante ben aquí.

DORY: Verás, sufro de perda de memoria a curto prazo.

MARLIN: Perda de memoria a curto prazo...

As cookies solucionaron ese problema.

LOU: Entón, se estivess a procurar uns zapatos de coiro azuis...

Con cada novo click, a páxina recoñece o carné de identidade da cookie gardada no meu navegador

e retén información como: que puxen no meu carro, mais tamén, con frecuencia, a miña localización,

en que mais fago click, canto tempo paso aí, alén de detalles que lles dou deliberadamente

como o meu enderezo electrónico.

Segundo pesquiso pola páxina, ou mesmo saio e volto, as cookies que engadiron ao meu

navegador diranlle que son o mesmo visitante, non un diferente.

CLEO: Okey, así que debería velo aquí, verdade? Se cargo de novo a páxina?

LOU: Deberías.

CLE: Ei! Wow!

LOU: Velaí! Hai unha chea de cookies aí.

Estas son "cookies directas"

e durante os últimos vinte anos. permitíronnos vivir unha parte cada vez maior das nosas vidas online.

LOU: Ver a xente crear cousas que nunca pensamos foi un sentimento xenial.

Mais unha desas cousas era un xeito de nos rexistrar onde queira que fósemos despois- como unha páxina de novas,

ou unha rede social

Ese mesmo ano Lou inventou as cookies, apareceu isto: a primeira faixa de anuncio dixital.

Hoxe, o noso mundo online funciona por anuncios.

Os compradores neste sistema son marcas que queren vender produtos colocando anuncios en fronte

de xente que os podería comprar.

E despois tes plataformas e publicadores con audiencias de xente a que lle amosar anuncios,

como Vox.

No medio, tes intermediarios dedicados a se asegurar de que os anuncios das marcas chegan

á xente correcta.

Algunhas compañías xogan varios papeis.

Facebook e Google son os maiores xogadores porque teñen enormes audiencias e

unha grande cantidade de información que poden usar para che mostrar anuncios.

Todas estas compañías son incentivadas a recoller tanta información sobre o teu comportamento online

como for posíbel.

Mais Lou deseñou as cookies para seren colocadas e encontradas só pola páxina en que estiveses

así que estas compañías tamén están incentivadas a colaboraren.

E a única maneira en que o fan é con cookies indirectas.

Olla de novo esta lista de cookies que a tenda de zapatos me deu.

Este de aquí, "fpb"?

Iso é Facebook, que tamén é propietario de Instagram.

E este?

Ese é de Google, que coloca anuncios nunha chea de páxinas, incluído Vox.

Agora, esta páxina pode ir a Facebook e Google e dicirlle: "amosa os meus anuncios a xente que saibas

que visitaron a miña páxina no último mes".

E aquí estou.

O que Lou non anticipara en 1994 é que as páxinas web estarían finalmente cheas de elementos

levados por intermediarios.

E eses elementos poden gardar as súas propias cookies no meu navegador.

Esas cookies son creadas polo dominio do intermediario

que pode entón acceder aos datos da páxina en que esteas

mais tamén de todas as páxinas que visites que usen eses mesmos elementos indirectos.

Isto chámase "tracking".

E transformou o noso mundo online dende un en que centos de compañías

sabían un pouquiño do teu comportamento online,

a un en que unhas poucas compañías o poden saber todo.

Agora mesmo, este mapa da túa actividade utilízase maioritariamente para che amosar anuncios personalizados.

Mais unha vez que se gardaron, non hai volta atrás.

Nos últimos anos, algúns navegadores comezaron a bloquear cookies indirectas por defecto.

O navegador de Google, Chrome, dáche a opción se buscaas por ela.

Isto fai ao intermediario máis difícil saber

que a persoa que buscou apartamentos nunha páxina

e comprou medicamentos noutra

e buscou o amor noutra

son a mesma persoa.

Mais as compañías incentivadas por billóns de dólares en anuncions sempre encontran unha fenda

Saben que non queres bloquear as cookies directas, porque entón moitas páxinas non funcionarían.

De xeito que compañías como Google e Facebool dan ás páxinas un código que parece

unha cookie directa, mais entón envíaas ao intermediario igualmente.

Facebook chama a súa solución "Facebook Pixel".

CLEO: Facebook Pixel.

"Agora, podes utilizar cookies directas e indirectas con Facebook Pixel".

"Isto permitirache alcanzar mais clientes e ser máis acertado na medida e rexistro".

CLEO: E o que isto me parece a min é: "Non te preocupes, a xente non pode desfacerse disto".

LOU: Ben, failles máis difícil desfacerse delas a través de cookies indirectas, si.

Como te sentes sobre o o xeito en que compañías como Facebool

están a utilizar a tecnoloxía que ti construíches?

LOU: Diría que o modelo de negocios de só-anuncios fixo que os produtos se convertesen

en peores do que poderían ser.

Entanto estas compañías teñan un obxectivo común dea amosarche anuncios de cousas que é probábel

que compres, estarán motivados para compartir información entre si.... sobre ti.

E algúns dos seus novos métodos poderían ser mesmo máis discretos que as cookies.

LOU: Lévoo dicindo moito tempo:

Hai billóns, se nón trillóns, de dólares en xogo e

se queremos realizar unha mudanza verdadeira

sobre os métodos en que o "tracking" e a publicidade se basean

vai ter que ser a nivel lexislativo, porque doutro xeito

estaremos simplemente a loitar unha guerra mutua que nunca terminará.

Especialmente, porque as compañías que están mellor posicionadas para gañaren son os xigantes da tecnoloxía que xa

teñen a maior parte da nosa información, e que teñen os maiores recursos para encontrar xeitos de recadar máis.