Artificial Intelligence & Personhood: Crash Course Philosophy #23 - YouTube

Crash Course Philosophy wordt je aangeboden door Squarespace.

Squarespace: deel je passie met de wereld

Okay, jongens: uhh...Ik ben nogal bezorgd.

Ik denk dat mijn broer John een robot is.

Ik weet het: klinkt belachelijk. Hij ziet er uit als een mens. Zo ongeveer.

En hij gedraagt zich als een mens. Meestal dan.

Maar hoe weet ik echt-100-procent-zeker dat hij is wat hij lijkt?

Tenminste, zonder echt dichtbij te kijken wat er binnen in hem zit - in zijn hoofd, zijn lichaam, de hele machinerie?

Let wel, ik ben de jongste broer.

Misschien hebben Mama en Papa hem wel meegenomen uit de electronica zaak, in plaats van het ziekenhuis.

Dus. Hoe kan ik weten of mijn broer John Green een mens is, of gewoon een hele intelligente machine?

[Muziek]

Een paar weken geleden hadden we het over wat het betekent om een persoon te zijn.

Maar een onderwerp dat we nog een beetje beter moeten uitvogelen is of het mogelijk is dat een niet-levend wezen, zoals een robot, ook een persoon kan zijn.

Dit is niet alleen een zorg voor science fiction schrijvers.

Dit is van belang, want technology wordt alsmaar beter.

En we moeten ons bedenken hoe we met mogelijke nieuwe personen omgaan,

als het ons lukt om wezens te maken waarvan we vinden dat ze personen zijn.

Ik heb het over - robots, androïdes, replicants, cylons...hoe je ze ook noemt.

Als je de juiste dingen leest en kijkt, dan weet je over wie ik het heb.

Misschien denk je: hebben we niet al kunstmatige intelligentie? Op mijn telefoon bijvoorbeeld?

nou..ja. Maar het type AI dat we gebruiken om onze sms-jes te verzenden, of onze emails te corrigeren,

en onze trips te plannen naar het werk is nogal zwak in de technische zin.

Een machine of systeem dat een aspect van menselijke intelligentie kopieert staat bekend als zwakke AI.

Siri is een goed voorbeeld, maar vergelijkbare technologie is al veel langer aanwezig.

Auto-correct, de spelling checker, en zelfs ouderwetse rekenmachines zijn in staat om delen van de menselijke intelligentie na te doen.

Zwakke AI staat bekend om zijn relatief kleine vertegenwoordiging van cognitieve vaardigheden.

Sterke AI, aan de andere kant, is een machine of systeem dat echt zoals ons nadenkt.

Wat onze hersenen ook doen, sterke AI is een anorganisch systeem dat het zelfde doet.

Hoewel zwakke AI als lang bestaat, en steeds sterker wordt,

moeten we nog een systeem zien te ontwerpen met sterke AI

Maar wat betekent het om sterke AI te hebben?

Zouden we het eigenlijk wel weten wanneer het gebeurde?

In 1950 dacht de Britse wiskundige Alan Turing ook na over deze vraag.

Hij bedacht een test - De Turing Test - die zou demonstreren wanneer een machine het zelfde denkvermogen als ons had ontwikkeld.

Turing's omschrijving van de test weerspiegelde de tijd waarin hij leefde - een tijd waarin er nauwelijks computers waren.

Maar als Turing het vandaag de dag zou beschrijven zou het waarschijnlijk als volgt klinken:

Je bent in gesprek, via SMS, met twee individuen.

Een van hen is menselijk en de ander is een computer of AI.

Er word niet verteld wie wie is.

Je mag beide gesprekspartners alles vragen,

en zij mogen antwoorden zoals zij willen - ze mogen zelfs liegen.

Denk je dat jij zou kunnen zeggen wie van hen de mens is?

Hoe zou je het bepalen? Wat voor vragen zou je stellen?

En wat voor antwoorden zou je terug verwachten?

Een machine die complex genoeg geprogrammeerd is zou in staat moeten zijn om je overtuigen dat je met een ander mens praat.

En Turing zei, als een machine een mens kan laten geloven dat het een mens is, dan heeft het sterke AI.

Dus in zijn opzicht, als iets kan denken zoals wij, betekent dat alleen maar dat het in staat is om ons te overtuigen dat het denkt zoals wij.

Als wij het verschil niet kunnen bepalen is er technisch geen verschil.

Het is een puur op gedrag gebaseerde test.

En als je er over nadenkt, is gedrag niet de standaard waar we elkaar op beoordelen?

Ik bedoel, Ik zou een robot kunnen zijn!

en het zelfde geldt voor deze mensen die me helpen met de aflevering.

De reden dat ik niet denk dat ik werk met een aantal androïden is dat ze zich gedragen zoals ik verwacht dat mensen zich gedragen.

Tenminste, meestal.

En als iemand gedrag laat zijn dat op dat van ons lijkt

- dingen laat zien zoals intentionaliteit en begrip -

dan nemen we aan dat ze intentionaliteit en begrip hebben.

Nu, spoel een paar decennia vooruit, and ontmoet hedendaags Amerikaans filosoof William Lycan.

Hij is het met Turing eens over veel punten, en heeft het voordeel dat hij in een tijd leeft waarin kunstmatige intelligentie waanzinnig geavanceerd is.

Maar Lycan erkent dat veel mensen nog steeds denken dat je een persoon-achtige robot kan maken,

maar dat je nooit echt een robot kan maken die een persoon is.

En voor die mensen heeft Lycan deze gozer om te overwegen: Harry

Harry is een mensachtige robot met levensechte huid. Hij kan golfen en viool spelen.

Hij wordt nerveus. Hij bedrijft de liefde. Hij heeft een zwakte voor dure jenever.

Harry, net als John Green, lijkt in elk opzicht een persoon te zijn.

Hij heeft intenties en emoties. Je noemt hem je vriend.

Dus als Harry een snijwond krijgt, en er komt motorolie in plaats van bloed uit, dan zou je zeker verbaasd zijn.

Maar, zegt Lycan, deze onthulling zou er niet voor moeten zorgen dat je Harry's cognitieve staat degradeert van "persoon" tot "persoon-achtig".

Als je zou zeggen dat Harry geen persoon is, wat mist hij dan?

Een mogelijk antwoord is dat hij geen persoon is omdat hij is geprogrammeerd.

Lycan's antwoord daarop is, nou, zijn we dat niet allemaal?

Iedereen van ons kwam met een genetische code die ons aanleg gaf voor allerlei dingen -

Je hebt misschien een kort lontje net als je moeder, of droge humor net als je opa.

En naast de codering die je had bij je geboorte, werd je op allerlei manieren geprogrammeerd door je ouders en leraren.

Je werd geprogrammeerd om een toilet te gebruiken, en bestek, om Engels te spreken, in plaats van Portugees.

Tenzij je Portugees spreekt natuurlijk. Maar als dat zo is, dan ben je nog steeds geprogrammeerd.

En wat denk je dat ik nu aan het doen ben? Ik ben je aan het programmeren!

Natuurlijk, je hebt de mogelijkheid om je programmering voorbij te gaan, maar Harry ook. Dat is Lycan's punt.

Een ander verschil dat je zou kunnen maken tussen personen zoals ons en Harry is dat wij zielen hebben en Harry niet.

Nu, je hebt waarschijnlijk genoeg Crash Course Philosophy gezien tot nu toe om te weten hoe problematisch dit argument is.

Maar laten aannemen dat er een God is, en laten we aannemen dat hij elk van ons een ziel heeft gegeven.

Wij hebben natuurlijk geen idee hoe het proces van "bezieling" er uit zou zien.

Maar het is genoeg om te zeggen, als God een ziel in een bevrucht eitje of een pasgeboren baby kan plaatsen,

dan is er geen echte reden om te denken dat hij er niet ook een in Harry kan plaatsen.

Harry kan zich niet voortplanten, maar veel mensen dat ook niet, en we noemen hen geen non-personen.

Hij heeft geen bloed, maar denk je echt dat dat is wat jou jou maakt?

Lycan zegt dat Harry een persoon is.

Zijn oorsprong en materiële opbouw zijn anders dan die van jou en mij, maar wat maakt dat uit?

Er zijn tenslotte tijden en plaatsen geweest waar het hebben van een andere huidskleur, of andere geslachtsorganen,

er voor zorgden dat iemand een "non-persoon" genoemd werd, maar we weten dat dat soort denken geen steek houdt.

Turing wist in 1950 dat geen machine zijn test kon doorstaan.

Maar hij dacht dat dat zou gebeuren voor het jaar 2000.

Het blijkt echter dat, doordat we voorbij onze programmering kunnen denken op een manier die computer programma's niet kunnen,

het heel moeilijk is om een programma te ontwerpen dat de Turing Test kan doorstaan.

Maar wat zal er gebeuren als iets dat wel kan?

Velen vinden dat, zelfs als een machine de Turing test doorstaat, dat niet zegt dat het echt sterke AI heeft.

Deze tegenstanders zeggen dat "denken zoals wij" meer inhoudt dan alleen ons te kunnen foppen.

Laten we naar de Thought Bubble gaan voor wat Flash Philosophy.

Hedendaags Amerikaans filosoof John Searle construeerde een bekend gedachte-experiment genaamd de "Chinese Kamer",

ontworpen om te laten zien dat het lijken op een mens niet genoeg is om sterke AI te zijn.

Stel je voor dat je een persoon bent die geen Chinees spreekt.

Je bent opgesloten in een kamer met dozen vol Chinese karakters,

en een codeboek in het Engels met instructies voor welke karakters te gebruiken als antwoord op welke invoer.

Moedertaalsprekers van het Chinees geven geschreven berichten, in het Chinees, door naar de kamer.

Met behulp van het codeboek, kom je erachter hoe je moet antwoorden op de karakters die je krijgt,

en je geeft de goede karakters terug.

Je hebt geen idee wat het allemaal betekent, maar je volgt de code met succes.

Je doet dit zelfs zo goed, dat de Chinese moedertaalsprekers geloven dat je Chinees kunt.

Je hebt de Turing test van het Chinees spreken doorstaan.

Maar kun je Chinees? Natuurlijk niet.

Je weet alleen hoe je je symbolen moet manipuleren - zonder enig begrip van wat ze betekenen -

op zo'n manier dat je mensen overtuigt dat je iets kunt wat je niet kunt.

Op de zelfde manier, betekent volgens Searle het feit dat een machine iemand kan overtuigen dat het een persoon is, niet dat het sterke AI heeft.

Searle beargumenteerd dat sterke AI eist dat de machine daadwerkelijk begrip heeft,

wat volgens hem onmogelijk ooit te halen is voor een computer.

Bedankt, Thought Bubble! Nog een punt voordat we weg zijn.

Sommige mensen reageerde op het Chinese Kamer gedachte-experiment door de zeggen, oké, je kunt geen Chinees.

Maar er is ook niet een gedeelte van je brein dat Engels kan.

Je brein als geheel systeem kan Engels.

Op dezelfde manier kan het hele systeem dat de Chinese Kamer uitmaakt - jij, het codeboek, de symbolen -

wel Chinees, ook al kan het gedeelte van het systeem dat jij bent, dat niet.

Dus... Ik heb erover nagedacht. Ik ben nog steeds niet overtuigd dat John geen robot is.

Harry overtuigde me er zelfs van dat we eigenlijk niet weten wat er in ieder van ons omgaat.

Maar als blijkt dat John - de John die ik mijn hele leven heb gekend -

motorolie in plaats van bloed in zich heeft, nou, dan is hij nog steeds mijn broer.

Vandaag leerden we over kunstmatige intelligentie, waaronder zwakke AI en sterke AI,

en de verschillende manier waarop denkers hebben geprobeerd sterke AI te definiëren.

We overwogen de Turing test, en John Searle's antwoord op de Turing test, de Chinese Kamer.

We praatten ook over William Lycan, Harry, en mijn broer, de nog-steeds-mogelijke-maar-waarschijnlijk-niet androïde.

De volgende keer gaan we kijken naar een vraag die te maken heeft met deze discussie over kunstmatige intelligentie:

Heeft iemand van ons een vrije wil?

Deze aflevering is mede mogelijk gemaakt door Squarespace.

Squarespace helpt bij het creëren van websites, blogs en online winkels voor jou en jouw ideeën.

Websites zien er professioneel uit ongeacht je vaardigheid, programmeren hoeft niet.

Probeer Squarespace op squarespace.com/crashcourse voor een speciaal aanbod.

Squarespace: deel je passie met de wereld.

Crash Course Filosofie is geproduceerd in samenwerking met PBS Digital Studios.

Bezoek hun kanaal en bekijk de laatste afleveringen van shows zoals

PBS OffBook, The Art Assignment, en Blank on Blank.

Deze aflevering van Crash Course is gefilmd in de Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

met hulp van al deze geweldige mensen en ons even fantastisch grafisch team, Thought Cafe.